Det kveldar

Det har vore så mange fagre kveldshimlar no i november. Slik og i dag. Den grå overskya himmelen frå morgon av vart bytt ut med opningar der sola fekk lov å skine igjennom ut på dagen. Og når sola dala ned i vest fekk ho sende sine strålar inn over skyene sør for meg, og fargane opna opp med sitt fargespel. Lys kveldshimmel, raudoransje og svarte skyer i kontast mot det bleikblå

Ein arbeidskamerat gjennom mange år vart førd til sin siste kvilestad i dag. 77 år sidan han drog sitt første andedrag her i livet, anda han ut, og livet var over. I dag vart kroppen hans gøymt i jorda på kyrkjegarden. Og kanskje speglar kveldshimmelen sine kontrastrike fargar av liva våre. Det inneheld ikkje berre lyse og gode dagar, der er og mørke og tunge dagar inn i mellom dei fargesterke og glade dagane. 

Fager himmel.

Han gyller himlens tak i gullsinober.

Han heiser sola varsamt opp og ned.

Han helsar oss med sommar i oktober.

Han skifter fargar på kvart ospetre.

Slik syng Jan Inge Sørbø i sin vakre salme.

Rett nok er ospetrea tome for gullfarga lauv, og rett nok er vi ikkje lenger i oktober men i november. Ein  november som sålangt har vore oktobermild, og som denne dagen gav oss ein kveldshimmel som ei stund var vakkert farga i gullsinober.